Kemiriciler insanların besinlerini, tahta, kağıt, deri,kumaş gibi maddeleri, yeraltı telefon kabloları, elektrik izolasyonları gibi yapıları keskin dişleriyle kemirerek zarar vermeleri ve bazı tehlikeli hastalıkları bulaştırmaları nedeniyle insan yaşamında önemli rol oynamaktadırlar.

Zoologlar tarafından yaklaşık 3000 kemirici türü saptanmıştır. Bunlar içinde halk sağlığına ve ekonomiye verdikleri zarar bakımından en önemlileri ve en çok bilinenleri Mus musculus (Ev faresi), Rattus norvegicus (Kahverengi sıçan) ve Rattus rattus (Siyah sıçan=Ev sıçanı) türleridir.

Genellikle fare denince M.musculus, Sıçan denince R.rattus türleri akla gelir.Ev fareleri doğada yaşayan yaban formlarının varlığına karşın, genelde insanlarla iç içe yaşayan nispeten küçük bir gruptur. İnsanlığın ilk zamanlarından beri zararlı olarak kabul edilen M.musculus, halk sağlığına ve ekonomiye verdikleri zarar yönünden daha büyük kemiricilerin özellikle R.rattus ve R.norvegicus'un gölgesinde kalmıştır.

Kemiricilerin insanlara hastalık bulaştırması çeşitli yollardan olmaktadır. Nadiren bir kemirici tarafından ısırılmak veya bir kemirici leşine dokunma sonucunda, fakat çoğunlukla kemiricilerin kılı, idrarı veya dışkısı ile kirlenmiş yiyeceklerin yenilmesi yada kan emici eklembacaklılarla ilişkiye geçilmek suretiyle olmaktadır.

Kemiricilerin bulaştırdıkları hastalıklar arasında en korkunç olanı koyu renk kabarcıkla deride beliren ve siyah ölüm denen veba hastalığıdır.İnsanlara veba hastalığı sıçan piresi aracılığıyla kemiricilerden taşınmaktadır.

Ev farelerinin, bazı hastalıkların taşınmasında sıçanlardan daha fazla rol oynadığı sanılmaktadır. Örneğin, salmonella grubu bakteriler tarafından oluşurulan besin zehirlenmelerinde, hastalık etkenleri farklı kemirici türleri tarafından insanlara taşınmasına karşılık, özellikle ev fareleri hastalığın yayılmasında çok önemli rol oynamaktadırlar.

Kemiriciler gıda maddelerini kıl, dışkı ve idrarları ile kirleterek kullanılmaz hale getirirler.Kemiriciler, ekili ve depolanmış ürünlere verdikleri zarardan başka kumaş ve inşaat malzemelerini de tahrip ederler. Ayrıca elektrik kablolarını, telefon tellerini, bilgisayar kablolarını otomobillerin motor çevresindeki plastik malzemeleri ve izolasyon malzemelerini kemirerek kullanılmaz hale getirirler.

Fareler düşük sıcaklık koşullarından fazla etkilenmezler. Bir dişi doğum yaptıktan iki hafta sonra tekrar gebe kalabilir. Gebelik süreleri uygun şartlar altında 3 haftadır. Bir dişi, bir batında 10 adet, yılda ise 50 adet yavru doğurabilir.Yavru fareler hızla erginleşerek 6 ile 8 haftalık iken üreme yeteneğine sahip olurlar.

R.rattus'lar ve R.norvegicus'lar 3 ile 5 ay içerisinde eşeysel olgunluğa erişirler. Bu olgunlaşma 18 aya kadar devam eder. Gebelik süreleri 22-24 gün kadardır. Her doğumda 6-12 yavru meydana getirebilirler. Bir defada 20 yavru doğurdukları saptanmıştır.

Farelerin su ihtiyaçları çok azdır. Su ihtiyaçlarının çoğunu sulu yiyeceklerden karşılarlar.Ev fareler genelde geceleri aktiftir.